در قسمت دوم گفتار مبحث رتبه‌ی چهارم: اینترنت پهن‌باند ؛ رتبه‌ی سوم: مدیریت حقوق دیجیتال (DRM) ؛ رتبه‌ی دوم: UMPC ؛ رتبه‌ی اول: سونیSoNY را مرور می کنیم

در گفتار نیم نگاهی به وضعیت 10 محصول  ناكام دنیای الكترونیك و كامپیوتر در سال 2006 میلادی(قسمت اول) در مورد محصولات ناکام به ترتیب رتبه دهم: اپل آی‌پاد ؛ رتبه‌ی نهم: مرورگر اینترنت اکسپلورر شرکت مایکروسافت: Microsoft Internet Explorer 7؛ رتبه‌ی هشتم: تلویزیون‌های با وضوح بالا (HDTV)رتبه‌ی هفتم: فن‌آوری‌‌های Intel Viiv و AMD Live!؛ رتبه‌ی ششم: فن‌آوری‌ شبكه‌ی بی‌سیم 802.11n؛ رتبه‌ی پنجم: Microsoft Zune  را دنبال کردیم

نیم نگاهی به وضعیت 10 محصول  ناكام دنیای الكترونیك و كامپیوتر در سال 2006 میلادی(قسمت دوم)

در گفتار نیم نگاهی به وضعیت 10 محصول  ناكام دنیای الكترونیك و كامپیوتر در سال 2006 میلادی(قسمت اول) در مورد محصولات ناکام صحبت کردیم و حال ادامه موضوع را مرور می کنیم

 رتبه‌ی پنجم: Microsoft Zune

 اگر قصد طراحی پخش‌كننده‌ی MP3ی را داشته باشید كه بتواند با آی‌پاد به رقابت بپردازد و آن ‌را از صحنه خارج كند، چه مشخصاتی را برای آن در نظر می‌گیرید؟ هنگامی كه مشخصات پخش‌كننده‌ی MP3 مایكروسافت را كه با نام Zune عرضه می‌شود بررسی می‌كنیم، فهمیدن این موضوع كه این محصول برای از صحنه خارج كردن آی‌پاد طراحی شده ‌است كار چندان مشكلی نیست. این پخش‌كننده‌ی MP3 جدید، به یك كنترل كننده‌ی Wi-Fi مجهز است كه توسط آن می‌توانید آهنگ‌ها را تنها سه بار با دیگر پخش‌كننده‌ها به اشتراك بگذارید. پس از آن، مصرف‌كننده باید حتماً یك نسخه از آن آهنگ را خریداری كند تا بتواند به آن گوش دهد. این مسئله كه به اشتراك‌گذاری موسیقی می‌تواند به راحتی سبب نقض قوانین كپی‌رایت شود كاملاً واضح است، اما چنین خصوصیتی امكانات شبكه‌ی بی‌سیم را در این پخش‌كننده بیش‌تر شبیه به ابزاری برای فروش هرچه بیش‌تر موسیقی می‌کند.

 در نگاه اول، Zune تلاش درخور توجهی برای ورود به بازار موسیقی دیجیتال است. صفحه‌نمایش آن عالی است و رابط كاربری آن نیز بی‌نقص به نظر می‌رسد. این پخش‌كننده امكانات جانبی دیگری نیز دارد كه آن را برای مصرف‌كنندگان جذاب می‌كند. اما ما داریم درباره‌ی ابزاری صحبت می‌كنیم كه برای رقابت با آی‌پاد و توسط یك شركت چندصد میلیارد دلاری طراحی شده است. مشخصات Zune در بهترین حالت در حد متوسط به نظر می‌رسند و طراحی ظاهری آن نیز چندان جذاب و گیرا نیست. مایكروسافت ادعا كرده است كه می‌تواند تا انتهای ژوئن 2007 بیش از یك میلیون Zune را به فروش برساند. اما این را نیز به خاطر داشته باشید كه اپل توانسته است در طول تنها سه ماه 10 میلیون آی‌پاد را به فروش برساند. در حال حاضر برنده‌ی این رقابت كاملاً مشخص است.

رتبه‌ی چهارم: اینترنت پهن‌باند

 با وجود این‌كه دورنمای استفاده از اینترنت پهن‌باند بسیار امیدوار كننده به نظر می‌رسد، اما واقعیت چیز دیگری است. اینترنت پهن‌باند در حال حاضر روی بستر مخابراتی قدیمی كه در بسیاری از موارد باعث ایجاد موانع عمده‌ای در جهت گسترش آن است، اجرا می‌شود. در حالی كه روش‌های سنتی ارتباط با اینترنت )هم‌چون اتصال (Dial-Up به دلیل دسترس‌پذیری و قیمت پایین به‌طور روزافزونی در كشورهای در حال توسعه در حال گسترش است، اینترنت پهن‌باند علی‌رغم تمامی وعده‌های داده شده با سرعتی بسیار كم‌تر و آن‌هم بیش‌تر در كشورهای توسعه‌یافته‌ در حال رشد است.

فن‌آوری‌ ADSL در حال حاضر پرمصرف‌ترین فن‌آوری‌ مورد استفاده برای اتصال به اینترنت با پهنای باند بالاست. اما حتا در مكان‌هایی كه این فن‌آوری‌ در دسترس است نیز به دلیل وجود محدودیت‌های مختلف، كیفیت خدمات و پهنای باند به قدری پایین است كه نمی‌تواند هزینه‌های استفاده از آن را توجیه كند. پرداخت هزینه‌ی بیش‌تر برای دسترسی به پهنای باند بالاتر نیز اگرچه در كشورهای توسعه‌یافته مسئله‌ی مهمی به شمار نمی‌رود، اما در كشورهای در حال توسعه‌ به یكی از مهم‌ترین عوامل عدم پذیرش این فن‌آوری‌ تبدیل می‌شود. البته استفاده از امكانات شبكه‌های بی‌سیم و یا كابل‌های فیبر نوری توانسته است تا حدی محدودیت‌ها را از میان بردارد، اما هزینه‌های گزاف چنین تغییراتی و عدم اطمینان از بازگشت سود سرمایه‌گذاری‌های انجام شده، سبب شده است تا اجرای آن‌ها محدود به كشورهای توسعه‌یافته‌ای باشد كه كاربران در آن توانایی پرداخت هزینه‌های مربوطه را دارند.

رتبه‌ی سوم: مدیریت حقوق دیجیتال (DRM)

 حقوق دیجیتال و حق كپی‌رایت امروزه به یكی از جنجال برانگیزترین موضوعات دنیای آی‌تی بدل گشته‌اند. هر روزه مضامین بیش‌تری برای دانلود از طریق اینترنت در دسترس كاربران قرار می‌گیرند. پیش از این و زمانی كه نرم‌افزارها بیش‌تر روی رسانه‌های فیزیكی (چون سی‌دی‌ها و دی‌وی‌دی‌ها) به فروش می‌رسیدند، مشكلات مربوط به حق كپی كم‌تر خودنمایی می‌كرد. شما هنوز می‌توانید دی‌وی‌دی فیلم‌های مورد علاقه‌ی خود را بخرید و آن‌ها را روی هر پخش‌كننده‌ای كه می‌خواهید اجرا كنید. اوضاع درباره‌ی موسیقی نیز به همین شكل است. اما مضامین دریافت شده از طریق اینترنت با این‌كه با قیمت‌هایی نزدیك به مضامین عرضه شده روی رسانه‌های فیزیكی عرضه می‌شوند، چنین آزادی عملی را در اختیار مصرف‌كنندگان قرار نمی‌دهند.

در حال حاضر شركت‌های زیادی به اهمیت عرضه‌ی مضامین از طریق اینترنت پی ‌برده‌اند. اما هیچ‌یك از سرویس‌های فوق به دلیل اعمال محدودیت‌های گوناگون نتوانسته‌اند به موفقیت چندانی دست پیدا كنند. برای مثال، در حال حاضر می‌توانید فیلم‌های مورد علاقه‌ی خود را از سایت‌هایی مانند CinemaNow با پرداخت هزینه‌ای در حدود 15 دلار دانلود كنید. اما برخی از این فیلم‌ها تنها روی كامپیوتر شخصی قابل پخش هستند و برخی دیگر را حداكثر روی سه كامپیوتر می‌توان اجرا كرد. اوضاع وقتی بدتر می‌شود كه متوجه می‌شوید توانایی كپی كردن این فیلم‌های دریافت شده را روی سی‌دی یا دی‌وی‌دی ندارید. البته برخی دیگر از سایت‌ها‌ی وب نیز هستند كه اجازه‌ی چنین كاری را به شما می‌دهند. اما هزینه‌های خرید، دریافت و رایت این مضامین در بسیاری از اوقات از هزینه‌ی خرید همان مضمون روی رسانه‌های دی‌وی‌دی یا سی‌دی آماده بیش‌تر است. چون اینترنت به صورت بالقوه بازاری بدون محدودیت‌های مكانی است و استفاده از آن می‌تواند هزینه‌هایی چون بسته‌بندی، انتقال و فروش را تقریباً حذف كند، كاهش قیمت و دادن اختیار بیش‌تر به مصرف‌كنندگان برای به اشتراك‌گذاری مضامین خریداری شده، در نهایت به نفع تولیدكنندگان بوده و سبب گسترش بازار فروش آن‌ها خواهد شد.

رتبه‌ی دوم: UMPC

هنگامی كه در ابتدای سال جاری میلادی مایكروسافت از محصولی به نام «Origami» پرده برداشت، بسیاری از كاربران گمان كردند كه ابزار مورد نیاز خود را یافته‌اند. «اُریگامی» كه بعدها به UMPC (Ultra Mobile PC) تغییر نام داد، در حقیقت نتوانست به تمامی وعده‌های داده شده عمل كند.

 این ابزارها در حقیقت Tablet PCهای كوچكی هستند كه با پردازنده‌ای ضعیف‌تر، عمر باتری كم‌تر و مشخصات پایین‌تر و قیمت‌های بسیار بالایی به فروش می‌رسند. این ابزارها در ابتدا قرار بود خلأ موجود بین توانایی‌های كامپیوترهای قابل حمل و تلفن‌های همراه را با تركیبی از بهترین گزینه‌های این ابزارها پر كنند. اما چیزی كه در حال حاضر شاهد آن هستیم، ابزاری است كه از تلفن‌های همراه بزرگ‌تر و از كامپیوترهای قابل حمل ضعیف‌‌تر بوده و قیمت آن نیز از هردوی آن‌ها بیش‌تر است! در حقیقت UMPC تنها چند هفته توانست جذابیت خود را حفظ كند و پس از آن تقریباً به فراموشی سپرده شد. البته دورنمای آینده‌ی UMPCها امیدوار كننده‌تر به نظر می‌رسد. با پشتیبانی از ویندوز ویستا و قابلیت‌های بیش‌تر، انتظار می‌رود شركت‌های بیش‌تری به تولید این محصولات روی بیاورند. البته در حال حاضر تنها دو شركت سامسونگ و Asus به‌طور فعال به تولید UMPC می‌پردازند. پذیرش گسترده‌ی این محصولات در نهایت به عواملی چون: طول عمر بیش‌تر‌ باتری، سخت‌افزارهای قدرتمندتر و قیمت معقول بستگی دارد. اما در حال حاضر این محصولات هیچ جذابیتی برای كاربران  ندارند.

  رتبه‌ی اول: سونی

 سونی سال گذشته واقعاً با مشكلات فراوانی در رابطه با بسیاری از محصولات خود مواجه شد. كنسول بازی قابل حمل این شركت یعنی PSP با فاصله‌ی زیادی پشت سر كنسول DS شركت نینتندو حركت می‌كند. شركت‌های فیلم‌سازی هالیوود هم از فرمت UMD پشتیبانی نكردند. 6/9 میلیون واحد از باتری‌های تولیدی این شركت نیز به دلیل نقص فنی كه باعث انفجار آن‌ها می‌شد، بازگردانده شدند. اما پلی‌استیشن 3 و Blu-Ray مهم‌ترین دلایل ناكامی‌های سونی در سال گذشته هستند.

Blu-Ray در حقیقت تنها با یك پخش‌كننده، Samsung BD-P1000 به بازار عرضه شد و برای ماه‌‌ها، این تنها ابزار پشتیبانی كننده از Blu-Ray در بازار بود. نكته‌ی بدتر قیمت بالای آن بود كه به حدود دو برابر بیش‌تر از پخش‌كننده‌ی HD-DVD مشابه می‌رسید. سونی نتوانست پخش‌كننده‌های Blu-Ray خود را پس از چند ماه تأخیر به بازار عرضه كند. به همین دلیل لااقل در حال حاضر HD-DVD توانسته ‌است پیروز اولین دور این رقابت باشد.

  از سوی دیگر سونی انتظار داشت با عرضه‌ی پلی‌استیشن 3 استاندارد Blu-Ray را به شكل گسترده وارد بازار كند. البته مشكلاتی كه در فرآیند تولید دیود لیزر آبی رنگ مورد استفاده در دیسك‌گردان‌های Blu-Ray PS3 به وجود آمد، باعث شد كه سونی تنها قادر به تولید 300000 دستگاه از دو میلیون دستگاه PS3 وعده داده شده برای فروش در اولین روز باشد. حتا این مقدار تولید نیز باعث شده است تا سونی مجبور به استفاده از تمامی دیودهای لیزر آبی خود در PS3 شود و عملاً توانایی تولید پخش‌كننده‌ی Blu-Ray را از دست بدهد. عرضه‌ی پلی‌استیشن 3 به خودی خود یكی از بزرگ‌ترین ناكامی‌های این شركت است. سونی تبلیغات بسیار زیادی را برای PS3 به راه انداخت و برای مدت دو سال به‌طور مستمر به این تبلیغات ادامه داد، اما درست در هنگام عرضه‌، بروز برخی مشكلات باعث شد تا نتواند به وعده‌های خود عمل كند. حال این شركت شاهد از دست رفتن بازاری است كه با تبلیغات وسیع و صرف هزینه‌ی بسیار به دست آورده بود و هیچ چیز بدتر از این نیست كه شاهد مشتریان مشتاقی باشیم كه از مغازه‌ها دست خالی بازمی‌گردند.

سخن آخر 

 با نگاهی گذرا به فهرست ناكامان سال گذشته، متوجه می‌شویم كه بیش‌تر آن‌ها محصولات شركت‌های بزرگ و پرآوازه هستند. هرچند Zune و UMPC برای قرار گرفتن در این فهرست بسیار جوان هستند، اما مثال‌های خوبی به شمار می‌روند تا نشان دهند كه عدم توجه به نیاز‌های مشتریان در هنگام طراحی تا چه حد می‌تواند زیان‌بار باشد. آی‌پاد و IE7 نیز به اندازه‌ی كافی برای پاسخ‌گویی به نیاز‌های كاربران سریع نبوده‌اند. 802.11n، DRM و HDTV هم تلاش‌های صنعتیِ وسیعی برای گیج كردن مشتریان هستند! Viiv و Live! توقعات بسیار بالاتری را از آن‌چه واقعاً قادر به ارایه آن هستند ایجاد كرده‌اند و سونی نیز برای دستیابی مجدد به موفقیت نیاز به بازنگری كلی در تولیدات و مدل‌های تجاری خود دارد. در حالی‌كه تمامی موارد بالا خود باعث شكست خود شده‌اند، موضوع اینترنت با پهنای باند بالا داستان غم‌انگیزی است كه امید كمی به بهبود وضعیت آن می‌رود. به هر حال موفقیت و شكست همیشه با یكدیگر همراه‌اند و شاید فاصله‌ی آن‌ها با یكدیگر تنها یك گام باشد.

در گفتار نیم نگاهی به وضعیت 10 محصول  ناكام دنیای الكترونیك و كامپیوتر در سال 2006 میلادی(قسمت اول) در مورد محصولات ناکام به ترتیب رتبه دهم: اپل آی‌پاد ؛ رتبه‌ی نهم: مرورگر اینترنت اکسپلورر شرکت مایکروسافت: Microsoft Internet Explorer 7؛ رتبه‌ی هشتم: تلویزیون‌های با وضوح بالا (HDTV)رتبه‌ی هفتم: فن‌آوری‌‌های Intel Viiv و AMD Live!؛ رتبه‌ی ششم: فن‌آوری‌ شبكه‌ی بی‌سیم 802.11n؛ رتبه‌ی پنجم: Microsoft Zune  را دنبال کردیم

ارسال به