CD مخفف عبارت Compact Disc یا دیسک فشرده یا همان لوح فشرده است که حدود 20 سال قبل اختراع شد تا رقیبی برای محیط‌های ضبط مغناطیسی باشد. تاریخچه ساخت CDها زیاد طولانی نمی‌باشد. دیسك‌های فشرده ابتدا در سال 1980 مطرح شدند و ایده ساخت آنها ظاهراً از صفحات گرامافون گرفته شده است. دیسك‌های فشرده یكی از منابع ذخیره اطلاعات مانند فلاپی دیسك‌ها می‌باشند با این تفاوت كه ظرفیت ذخیره‌سازی اطلاعات در دیسك‌های فشرده بسیار بیشتر می‌باشد.

 امروزه CD به عنوان اولین انتخاب برای ضبط موسیقی، ویدیو و دیتا درآمده است. نام اولیه برای CD عبارت بود از CD-ROM که معادل بود با Compact Disc-Read-Only Memory اما حضور تکنولوژی‌های جدیدتر در ساخت CD، نام‌های دیگری مانند CD-R یا CD-RW را به میدان آورد. یك CD قادر به ذخیره‌سازی 74 دقیقه (80 دقیقه) موزیك است. دیسك‌های فشرده، منتخب غالب افراد راغب موزیك بود. به دلیل ثبت دیجیتالی آن، محصولات امنیتی در بالاترین سطح كیفی خود هستند و نیز احتمال از بین رفتن آن بسیار كم است.

با تکنولوژی و کارکرد لوح فشرده – سی دی CD- Compact Disc بیشتر آشنا شویم

CD چیست؟
CD مخفف عبارت Compact Disc یا دیسک فشرده است که حدود 20 سال قبل اختراع شد تا رقیبی برای محیط‌های ضبط مغناطیسی باشد. امروزه CD به عنوان اولین انتخاب برای ضبط موسیقی، ویدیو و دیتا درآمده است. نام اولیه برای CD عبارت بود از CD-ROM که معادل بود با Compact Disc-Read-Only Memory اما حضور تکنولوژی‌های جدیدتر در ساخت CD، نام‌های دیگری مانند CD-R یا CD-RW را به میدان آورد. یك CD قادر به ذخیره‌سازی 74 دقیقه (80 دقیقه) موزیك است.
ظرفیت دیسك‌های فوق بر حسب بایت معادل 665600 بایت (و در مدل 80 دقیقه‌ای716800 بایت) است. قطر این دیسك‌ها دوازده سانتیمتر است. CD دارای یك شیار حلزونی (مارپیچ) داده است. دوایر از قسمت داخل دیسك شروع و به سمت بیرون دیسك ختم می‌شوند. با توجه به اینكه شیار مارپیچ از مركز آغاز می‌گردد، بنابراین قطر یك CD می‌تواند كوچك‌تر از 12 سانتیمتر باشد. اگر داده‌هایی كه بر روی یك CD ذخیره می‌گردد را استخراج و جملگی آنها را در یك سطح مسطح قرارد دهیم، پهنائی به اندازه نیم میكرون و طولی به اندازه پنج كیلومتر را شامل خواهند شد!

تاریخچه سی دی  CD
تاریخچه ساخت CDها زیاد طولانی نمی‌باشد. دیسك‌های فشرده ابتدا در سال 1980 مطرح شدند و ایده ساخت آنها ظاهراً از صفحات گرامافون گرفته شده است. دیسك‌های فشرده یكی از منابع ذخیره اطلاعات مانند فلاپی دیسك‌ها می‌باشند با این تفاوت كه ظرفیت ذخیره‌سازی اطلاعات در دیسك‌های فشرده بسیار بیشتر می‌باشد. دیسك‌های فشرده، منتخب غالب افراد راغب موزیك بود. به دلیل ثبت دیجیتالی آن، محصولات امنیتی در بالاترین سطح كیفی خود هستند و نیز احتمال از بین رفتن آن بسیار كم است.
تكنولوژی‌های مشابه، CD را به عنوان یك واسطه جاذب برای حمل انواع اطلاعات دیجیتالی ساخته‌اند. با اینكه CDهای فشرده به قدر كافی قابل اعتماد نیستند اما كمیت حجیم آن می‌تواند برای ما سریع و مقرون به صرفه باشد. انحصار تولید دیسك‌های فشرده در ابتدا در دست دو شركت PHILIPS وSONY بود. ولی در آن زمان استاندارد خاصی برای تولید این CDها وجود نداشت و نیز این مشكل نیز وجود داشت كه هر كسی می‌خواست از این دیسك‌های فشرده استفاده نماید می‌بایست فقط از دیسك‌ها و دیسك‌خوان‌های مربوط به یكی از این دو شركت استفاده می‌نمود.
در حال حاظر تمامی CDها با استفاده از یك استاندارد جهانی (ISO) ساخته می‌شوند و در هر جایی می‌توان از این دیسك‌های فشرده استفاده نمود و به راحتی در سرتاسر دنیا این دیسك‌های فشرده در دسترس می‌باشند. به خاطر رشد فوق‌العاده و كامل CDها و تكنولوژی، در حال حاضر CDها تكامل یافته و كامل شده‌اند. استانداردهای اساسی CD و قانون‌های مرتبط به آن در كتاب قرمز (Audio) ، كتاب زرد (CD ROM)، كتاب نارنجی (CD-R) ، كتاب سبز (CD-I) و سایر تكنولوژی‌ها معین و جمع‌آوری شده است. به هر حال هر استاندارد رسمی و غیررسمی از این قوانین معین شده در كتاب‌های صنعتی اصلی تبعیت می‌كنند.

طرز ساخت لوح فشرده – سی دی  CDها
سی دی ها CD از جنس پلاستیك بوده و دارای ضخامتی معادل چهار صدم یك اینچ (2/1 میلیمتر) است. بخش اعظم یك CD شامل یك نوع پلاستیك پلی كربنات تزریقی است. در ابتدا قالب ابتدایی یك CD پلی كربنات گداخته شده است. هنگامی كه این پلی‌كربنات به نقطه ذوب خود نزدیك می‌شود، پلاستیك فوق نشانه‌گذاری شده و یك شیار حلزونی (مارپیچ) پیوسته از داده، ایجاد می‌گردد. برای انجام این كار از ضربه‌‌های میكروسكوپی استفاده می‌شود. این ضربه‌‌ها پیت‌ها و لند‌ها را به وجود می‌آورند كه اطلاعاتی هستند كه لیزر آنها را می‌خواند.
بعد از این مرحله، لایه بازتابی تراشه‌ای، برای استفاده در فرآیندی به نام sputtering و یا wet silvering آماده می‌شود. علت درخشان به نظر آمدن یك دیسك نیز همین مرحله است و به این دلیل استفاده می‌شود كه لیزر را به پخش‌كننده انتقال دهد، بنابراین بی‌عیب بودن آن بسیار اهمیت دارد. جنس این لایه اصولا از نقره است، اما می‌تواند از موادی مانند طلا یا پلاتین و در موارد تجاری‌تر آلومینیوم ساخته شود و یا حاوی لایه‌های حساس به نور اضافی باشد كه وضعیت دیسك‌های با قابلیت ثبت دوباره اینگونه است.
در ادامه یك لایه آكریلیك به منظور حفاظت بر روی سطح آلومینیومی پخش می‌گردد. این پوشش لاكی برای مهر كردن لایه بازتابی و جلوگیری از اكسید شدن آن، وارد عمل می‌شود. این لایه باریك است و طوری عرضه شده است كه كوچك بوده و در مقابل خراشیدگی مقاوم نیست. آخرین مرحله كار بر روی یك CD، screen-printed در قسمت بالای آن است و CD آماده بسته‌بندی، عرضه به كاربر و در نهایت رایت می‌شود.
نتیجتاَ هر CD حاوی 99% پلی كربنات و در نهایت 1% اطلاعات ذخیره شده، تراشه لایه بازتابی و مرحله آخر است. لیزر استفاده شده توسط كاربر، از میان دیسك پلاستیكی عبور می‌كند، به اطلاعات برخورد كرده، سپس به لایه انعكاسی برخورد كرده و بعد به پخش كننده برگشت داده می‌شود. اختلافات جزئی میان انواع دیسك وجود دارد برای مثال دیسك‌های پلی‌استیشن از یك نوع پلی كربنات ارغوانی تیره تشكیل یافته‌اند، اما دقیقاً مانند سایردیسك‌ها عمل می‌كنند. دیسك‌های نگارنده و دوباره نگارنده (Re-Writable)، لایه مهر شده اطلاعات را ندارند در عوض هنگامی كه در نور معینی قرار می‌گیرند از لایه‌های حساس به نور استفاده می‌كنند و اطلاعات را در داخل لایه‌ها حكاكی می‌كنند.

عملكرد یك لوح فشرده – سی دی  CD
اطلاعات بر روی یك CD با استفاده از یك درایو قابل نوشتن، ثبت می‌گردند. در صورتی كه قصد ایجاد یك CD صوتی و یا یك CD داده را داشته باشید، می‌توان با استفاده از نرم‌افزارهای مربوط به نوشتن بر روی CD ، این كار را انجام داد. فرمت ذخیره‌سازی داده‌ها توسط نرم‌افزار مربوطه تعیین خواهد شد. فرآیند فرمت داده‌ها بر روی CD بسیار پیچیده است. به منظور شناخت نحوه ذخیره‌سازی داده‌ها بر روی CD، لازم است كه با تمام شرایط ممكن برای رمزگشائی داده‌ها را كه مورد نظر طراحان مربوطه است، شناخت مناسبی پیدا شود.
- با توجه به اینكه لیزر با استفاده از Bumps ، داده‌های مارپیچ را دنبال می‌نماید، نمی‌تواند فضای خالی اضافه (Gap) در شیار وجود داشته باشد. به منظور حل مشكل فوق از روش رمزگشائی EFM)eight-fourteen modulation) استفاده می‌شود. در روش فوق هشت بیت به چهارده بیت تبدیل شده و این تضمین توسط EFM داده خواهد شد كه برخی از بیت‌ها یك خواهند بود.
- با توجه به اینكه لازم است لیزر بین «آهنگ‌های متفاوت» حركت نماید (حركت بر روی شیارها)، داده‌ها نیازمند روشی هستند كه با استفاده از آن به صورت موزیك رمزگشائی شده و به درایو اعلام نمایند كه موقیت هر كدام كجاست؟ به منظور حل مشكل فوق از روشی با نام Sub code Data استفاده می‌شود. كدهای فوق قادر به رمزگشائی موقعیت نسبی و مطلق لیزر در شیار خواهند بود.
- با توجه به اینكه لیزر ممكن است یك Bumps را نخواند، روشی برای مشخص نمودن خطای مربوط به خواندن یك بیت می‌بایست استفاده گردد. به منظور حل مشكل فوق باید بیت‌های بیشتری اضافه گردد. بدین ترتیب درایو مربوطه امكان تشخیص و تصحیح خطاهای مربوط به تك بیت‌ها را پیدا خواهد كرد.

انواع CD و فرمت‌های آن
CD نیز مانند هارددیسک که با یکی از فرمت‌های FAT16 ، FAT32 و یا NTFS کار می‌کند، نیاز به فرمت خاصی دارد که بتواند کار کند. اولین فرمت CD ، فرمت CDهای موسیقی، به نام CD-DA یا CD-Digital Audio می‌باشد که موسیقی را به نحو خاصی روی CD می‌نویسد، به این فرمت